۴۵ سال انواع تحریمها علیه جمهوری اسلامی در یک نگاه.
جمهوری اسلامی جزو معدود حکومتهای کنونی جهان است که تحریمهای گستردهٔ جهانی علیه آن اِعمال شده است: انسداد داراییها، ممنوعیت خرید و فروش، ممنوعیت سفر برای مقامات و اشخاص و مجازاتهای دیگر.حملهٔ بیسابقهٔ پهپادی و موشکی سپاه پاسداران به اسرائیل نیز کشورهای غربی را بر آن داشته تا به جای انتخاب گزینهٔ نظامی علیه جمهوری اسلامی، بار دیگر گزینهٔ افزایش تحریمها را انتخاب کنند.آمریکا و بریتانیا هفتهٔ گذشته دور جدید تحریمهای خود علیه برنامههای پهپادی و موشکی جمهوری اسلامی را اعمال کردند و اتحادیه اروپا هم سوم اردیبهشت اعلام کرد اعضایش بر سر افزایش تحریمهای جمهوری اسلامی ایران به توافق رسیدهاند.حمله به سفارت آمریکا در تهران توسط نیروهای طرفدار حکومت نوپای ایران و گروگانگیری کارمندان این سفارتخانه که از ۱۳ آبان ۱۳۵۸ تا ۳۰ دی ۱۳۵۹ به طول انجامید، روابط دیپلماتیک میان ایران و آمریکا را قطع کرد.این حمله همچنین منشأ وضع اولین تحریمها علیه جمهوری اسلامی شد، تصویر حکومت جدید ایران در جهان را به شدت منفی کرد و سرانجام آغازگر سلسله حملات نیروهای جمهوری اسلامی یا نیروهای منسوب به جمهوری اسلامی به سفارتخانهها، چه در ایران و چه در خارج از ایران، شد.
بر اساس گزارش خبرگزاری فرانسه، واشینگتن در جریان گروگانگیری سفارت آمریکا صادرات کالاهای آمریکایی به ایران و ۱۲ میلیارد دلار از داراییهای این کشور را مسدود کرد.در آغاز سال ۱۹۸۴، واشینگتن حکومت ایران را به دلیل نقش داشتن در حملات بیروت در ۲۳اکتبر ۱۹۸۳ در فهرست سیاست دولتهای حامی تروریسم قرار داد.این حملات تلفات انسانی و نظامی سنگینی برای آمریکا داشت و موجب کشته شدن ۲۴۱ سرباز آمریکایی شد. ۵۸ نفر از نیروهای حافظ صلح فرانسوی و ۶ غیرنظامی نیز در این حملات کشته شدند.همچنین این حملات موجب شد تحریمهایی که با آزادسازی گروگانهای آمریکایی لغو شد، بار دیگر اعمال شود و ممنوعیت صدور اعتبارات مالی به ایران به اجرا گذاشته شود.در ژوئن ۱۹۹۵، بیل کلینتون رئیسجمهور وقت آمریکا در فرمانی با اعلام اینکه جمهوری اسلامی حامی تروریسم بینالمللی است، فرایند صلح خاورمیانه را تضعیف میکند و در تلاش برای دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی است، این بار حکم تحریم نفتی ایران را صادر کرد.این تحریمها در قالب فرمان «وضعیت اضطراری ملی» اعلام شد.بیل کلینتون در فرمان اولیه تحریم علیه ایران، همکاری تجاری و سرمایهگذاری کشورش در صنعت نفت و گاز ایران را ممنوع و دو ماه بعد نیز آن را مشمول هر نوع تجارتی با ایران کرد.از آنجا که درآمد اصلی دولت ایران به صادرات نفت وابسته است، این تحریم ضربهٔ سنگینی به اقتصاد جمهوری اسلامی وارد کرد.
این فرمان یا باید در بازه زمانی ۹۰ روزه پیش از محدودهٔ یکسالهاش (۱۵ مارس هر سال) تمدید شود و یا در غیر این صورت بهطور خودکار لغو میشود. رؤسایجمهور آمریکا پس از کلینتون هر سال این تحریمها را تمدید کردهاند.این قانون ممنوعیتهای قبلی را قانونی کرده و از هر گونه سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی در لیبی و ایران جمهورى اسلامى ممانعت به عمل میآورد و یکی از پایههای مهم تحریمهای آمریکا علیه ایران حساب میشود.قانون مجازات یادشده چون از سوی سناتور آلفونسو داماتو پیشنهاد شده بود، به «قانون داماتو» نیز شهرت یافت؛ اما سال ۲۰۰۶ در پی خروج لیبی از تحریمها این لایحه به «آیسا» تغییر نام یافت که تا به امروز تنها شامل ایران است.با وجود توافق هستهای در سال ۲۰۱۵، کاخ سفید هم «وضعیت اضطراری ملی» علیه ایران را تمدید کرد و هم قانون آیسا در پاییز ۲۰۱۶ با اکثریتی چشمگیر در هر دو مجلس نمایندگان و سنا و این بار به مدت ۱۰ سال تمدید شد.جمهوری اسلامی معتقد بود که در پی دستیابی به توافق برجام، غیر از تحریمهایی که بر اساس قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل علیه این کشور اعمال شده بود، تمدیدهای آمریکا در خصوص ایران نیز باید لغو میشد اما این اتفاق رخ نداد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر